قیمت آغازین: قیمتی است که در شروع جلسه رسمی معاملاتی برای هر ورقه بهادار در تابلو بورس اعلام می شود.
قیمت باز: نرخی است که اختیار تعیین آن از طرف “مشتری” به کارگزار واگذار می شود.
قیمت پایانی: قیمت هر ورقه بهادار در پایان هر جلسه رسمی معاملاتی بورس است که محاسبه و توسط “بورس” اعلام می شود.
قیمت پایه: قیمت مشخصی است که کارگزار عامل درخواست خود برای هر سهم اعلام مینماید. قیمت پایه، حداقل قیمت برای عرضه سهام اعلام شده است.
قیمت پیشنهادی: نرخی است که برای هر واحد اوراق بهادار از طرف کارگزار وارد سامانه معاملات می شود.
قیمت محدود: نرخی است که حداکثر یا حداقل آن از طرف “مشتری” به کارگزار اعلام می شود.
قیمت معین: نرخ ثابتی است که توسط “مشتری” برای انجام معامله به کارگزار اعلام می شود.
کارگزار: موسسه ای (شرکتی) است که با مجوز “سازمان” به نمایندگی از طرف اشخاص و یا به حساب خود حسب مورد، و براساس قوانین و مقررات مربوط، به داد و ستد اوراق بهادار پذیرفته شده در بورس و سایر خدمات کارگزاری می پردازد.
کارگزار متعهد پذیره نویسی: کارگزاری است که در عرضه اولیه اوراق بهادار به بورس، هماهنگی برای تامین مالی خرید بخشی از اوراق را که به فروش نمی رسد، به عمل آورده باشد.
کارگزار معرف: کارگزاری که در پذیرش اوراق بهادار نقش مشاور و کارشناس را برای عرضه اولیه برعهده داشته باشد.
کد معاملاتی: شناسه “مشتری” جهت انجام معامله اوراق بهادار در سامانه معاملات است. این شناسه به صورت حروف، عدد، و یا ترکیبی از هر دو می باشد.
کد معاملاتی گروهی: شناسه ای است که برای ورود سفارش های خرید و یا فروش گروهی برای هر شرکت کارگزاری در سامانه معاملات تعریف شده است. این شناسه بصورت حروف، عدد، و یا ترکیبی از هر دو می باشد.
کنترل: توانایی راهبری سیاست های مالی و عملیاتی یک واحد تجاری به منظور کسب منافع از فعالیت های آن.
گواهی سپرده فراملی: گواهی قابل انتقالی است که توسط یک بانک خارجی در دو یا چند کشور خارجی منتشر می شود و نشانگر مالکیت دارنده آن بر تعداد معینی از سهام سپرده شده یک شرکت ایرانی پذیرفته شده در بورس، نزد بانک ناشر است. این گواهی بر اساس توافق قبلی شرکت ایرانی ناشر سهام و بانک خارجی و با تایید سازمان بورس، منتشر می شود.
گواهی سرمایه گذاری: سندی است که مطابق اساسنامه از طرف صندوق به نام یک سرمایه گذار صادر می شود و معرف تعداد واحدهای سرمایه گذاری در تملک آن سرمایه گذار است.
گواهی نامه حق تقدم (حق خرید): گواهینامه ای است که در آن میزان حق تقدم در خرید سهم، وجوه قابل واریز و مطالبات سهامدار در صورتی که وجود داشته باشد، قید شده است.
گواهی نامه نقل و انتقال و سپرده سهام: گواهی نامه ای است که دارایی سهام و میزان سهام سپرده شده سهامدار را نشان می دهد.
مبارزه با پولشویی: به منظور هماهنگ کردن دستگاههای ذیربط در امر جمعآوری، پردازش و تحلیل اخبار، اسناد و مدارک، اطلاعات و گزارشهای واصله، تهیه سیستمهای اطلاعاتی هوشمند، شناسایی معاملات مشکوک و به منظور مقابله با جرم پولشویی شورای عالی مبارزه با پولشویی به ریاست و مسوولیت ومزیر اقتصادی و دارایی و با عضویت وزراء بازرگانی، اطلاعات، کشور و رئیس بانک مرکزی با وظایف ذیل تشکیل میگردد:
جمعآوری و کسب اخبار و اطلاعات مرتبط و تجزیه و تحلیل و طبقهبندی فنی و تخصصی آنها در مواردی که قرینهای بر تخلف وجود دارد طبق مقررات.
تهیه و پیشنهاد آییننامههای لازم در خصوص اجراء قانون به هیات وزیران.
هماهنگ کردن دستگاه های ذیربط و پیگیری اجراء کامل قانون در کشور.
ارزیابی گزارشهای دریافتی و ارسال به قوه قضائیه در مواردی که به احتمال قوی صحت دارد و یا محتمل آن از اهمیت برخوردار است.
تبادل تجارب و اطلاعات با سازمان های مشابه در سایر کشورها در چهارچوب مفاد ماده (۱۱).
محدودیت حجمی: حداکثر تعداد اوراق بهاداری است که در هر نماد معاملاتی طی هر سفارش در سامانه معاملات وارد می شود. این رقم مضرب صحیحی از واحد پایه معاملاتی متعارف است.
مشاور پذیرش: شخصی است که به عنوان رابط اصلی متقاضی و بورس، تمام یا بخشی از وظایف متقاضی در فرآیند پذیرش را به نمایندگی از طرف وی انجام میدهد.
مشتری: شخصی است که متقاضی خرید (یا فروش) اوراق بهادار است. “مشتری” می تواند نماینده قانونی خریدار یا فروشنده باشد.
معاملات: خرید یا فروش اوراق بهاداری است که در بورس پذیرفته شده است. هر معامله در صورتی قطعیت می یابد که به تایید “بورس” برسد.
معاملات خوشه ای: خرید یا فروش مجموعه ای از اوراق بهادار است که به طور یک جا معامله می شود.
معاملات اشخاص خارجی: خرید و فروش اوراق بهادار اشخاص خارجی است که حسب مورد، پس از اخذ مجوز از مراجع ذی ربط، اقدام به معامله اوراق بهادار می کنند.
معاملات اعتباری: معاملاتی است که درصدی از ثمن معامله از طریق بانک و یا موسسه مالی یا اعتباری تامین مالی شده باشد.
معاملات با اقربا: خرید و فروش اوراق بهادار با همسر و اقربای درجه یک (طبقه اول نسبی طبق تعریف قانون مدنی) است.
معاملات تجدید ساختار: انتقال اوراق بهادار از طرف شرکت مادر به شرکت های تابعه با هدف تجدید ساختار است.
معاملات چرخشی: معاملاتی است که با تکمیل چرخه آن ظرف یک جلسه معاملاتی، وضعیت مالکیت طرفین معامله تغییری نمی کند.
معاملات دوطرفه: معاملاتی است که کارگزار هم زمان نقش کارگزار خریدار و فروشنده را بر عهده دارد.
معاملات عمده: معاملاتی است که تعداد سهام مورد معامله از درصد معینی از کل سهام آن شرکت، یا حجم معاملات آن طی دوره معین، و یا حجم معاملات کل بازار طی مدت معین، بیشتر باشد.
معاملات مشروط: معاملاتی است که برای انجام و یا نحوه تسویه آن، شرایطی برابر مقررات “بورس” تعیین شده باشد.
معامله بلوک: معاملاتی است که در آن قواعد مربوط به محدودیت حجمی و محدودیت قیمتی رعایت نمی شود.
معامله ترجیحی: انتقال سهام شرکت های دولتی به کارکنان واحدها به منظور اجرای برنامه های خصوصی سازی است که به نرخ معینی انجام می شود.
مقررات: منظور قانون تجارت، قانون مالیات ها، قانون بازار اوراق بهادار، استانداردهای حسابداری و حسابرسی ملی، مصوبات هیئت وزیران، شورا، سازمان و سایر قوانین و ضوابط موضوعه در خصوص بازار اوراق بهادار و ناشر می باشد. تمامی قواعد موضوعه مرتبط از جمله تصمیمات و مصوبات هیئت وزیران ، شورای عالی بورس و اوراق بهادار و سازمان می باشد.
ناشر بازار خارج از بورس: ناشری که اوراق بهادار آن نزد سازمان ثبت شده و در بازار خارج از بورس پذیرفته شده باشد.
ناشر بورسی: ناشری که اوراق بهادار آن در بورس پذیرفته شده باشد.
ناشر غیر بورسی: ناشری که اوراق بهادار آن نزد سازمان ثبت شده ولی در بورس یا بازار خارج از بورس پذیرفته نشده است.
نماد مجازی: معامله عمده در نمادی مجازی جدا از نماد اصلی انجام خواهد شد. در نماد مجازی محدودیت دامنه نوسان قیمت وجود ندارد. این نماد تا حداکثر یک ساعت پس از زمان شروع ساعت معاملات باید توسط مدیریت نظارت بر بازار بازگشایی شود.
نماد معاملاتی: شناسه ای است که برای هر یک از اوراق بهادار بصورت منحصر به فرد در سامانه معاملات تعریف شده است. این شناسه می تواند بصورت حروف، عدد و یا ترکیبی از هر دو باشد.
نهادها و تشکل های تحت نظارت: کلیه نهادها و تشکلهایی که بر اساس قانون، مجوز تاسیس یا فعالیت خود را از شورا یا سازمان دریافت نموده باشند از قبیل بورسها، بازارهای خارج از بورس، کانونها، بازارهای مشتقه، بورسهای کالایی، شرکتهای سپردهگذاری مرکزی اوراق بهادار و تسویه وجوه و نهادهای مالی.
نهادهای مالی: منظور نهادهای مالی فعال در بازار اوراق بهاداراند که از آن جمله می توان به “کارگزاران”، “کارگزاران/ معاملهگران”، “بازارگردانان”، “مشاوران سرمایهگذاری”، “موسسات رتبهبندی”، “صندوقهای سرمایهگذاری”، “شرکتهای سرمایهگذاری”، “شرکتهای پردازش اطلاعات مالی”، “شرکتهای تامین سرمایه” و “صندوقهای بازنشستگی” اشاره کرد.
واحد پایه معاملاتی متعارف: حداقل میزان اوراق بهادار در هر معامله است که توسط “بورس” تعیین می شود.
واحد پایه معاملاتی نامتعارف: میزان اوراق بهاداری که از واحد پایه معاملاتی متعارف کمتر است.
واحد سرمایه گذاری: کوچکترین جزء سرمایه صندوق می باشد.
واحد نظارتی: واحدی در سازمان یا بورس که حسب وظایف خود، مسئولیت نظارت بر رعایت قانون و مقررات توسط ناشر را بر عهده دارد.
واحدهای سرمایه گذاری باطل شده: واحدهای سرمایه گذاری باطل شده در هر زمان، عبارت است از واحدهای سرمایه گذاری صندوق که از زمان شروع پذیره نویسی تا آن زمان مطابق این اساسنامه باطل شده است.
واحدهای سرمایه گذاری منشرشده: واحدهای سرمایه گذاری منتشر شده در هر زمان عبارت از واحدهای سرمایه گذاری است که صندوق از زمان شروع پذیره نویسی تا آن زمان صادر نموده است.
واحدهای سرمایه گذاری نزد سرمایه گذاران: واحدهای سرمایه گذاری است که در یک زمان معین براساس گواهی های سرمایه گذاری صادره، در مالکیت سرمایه گذاران است.
واسط اوراق: شخص حقوقی است که به منظور نقل و انتقال دارایی به وکالت از دارندگان اوراق اجاره و انتشار آن تشکیل می شود.
